INFORMACJA

Zamówienia realizujemy według kolejności złożenia. Obecnie czas realizacji wynosi około 5 dni roboczych. O dokładnym terminie wysyłki zostaną Państwo poinformowani mailowo.

Dziękujemy za wyrozumiałość! 

Zespół Bilscy.info

×

Cena od:
10,50 zł

  • Kup 3 szt. - oszczędzasz 15 %
  • Kup 5 szt. - oszczędzasz 20 %
Koszt dostawy od: 21,99 zł - szczegóły
  • Sadzonki pakowane w dniu wysyłki
  • 100% zgodności odmian
  • Szybka i bezpieczna dostawa

Menu

Opis

Irys, kosaciec syberyjski (SIB) 'Pink Parfait' to odmiana wytwarzająca kwiaty pełne o średnicy wynoszącej 8 cm. Płatki mają różowo-lawendową barwę z ciemniejszym unerwieniem. U podstawy mają biało-żółte akcenty. Z wyglądu przypominają nieco kwiaty róży. Kwitnie w maju. Liście są równowąskie, długie, żywozielone. Bylina dorasta do 70 cm wysokości.

Kosaciec lubi miejsca lekko zacienione i umiarkowanie wilgotne. Sprawdzi się na tradycyjnych rabatach pod warunkiem, że w czasie susz będzie podlewany. Natomiast jest dobrym gatunkiem do obsadzania „trudnych”, wilgotnych terenów i tworzenia obwódek. 'Pink Parfait' wytwarza okazałe kwiaty i tym samym od razu zwraca na siebie uwagę. Po kwitnieniu nadaje ogrodowi naturalistycznego charakteru. Można wykorzystywać go jako kwiat cięty.

Irysy syberyjskie (SIB) średnio osiągają wysokość 50-80 cm, a kwiaty są mniejsze niż u irysów bródkowych. Ich średnica może wynosić 3-12 cm. Na jednym pędzie występuje 2-5 kwiatów, a płatki mają charakterystyczną, żyłkowaną teksturę. Zewnętrzne działki okwiatu są mocno odwinięte, wewnętrzne tworzą kopułę.

Irysy syberyjskie kwitną obficie w czerwcu (kwitnienie często rozpoczynają w ostatniej dekadzie maja). To grupa, która dobrze wpasowała się w polski krajobraz. Należy do rodzimej flory a przy tym jest chętnie uprawiana w ogrodach. Poleca się ją wprowadzać do miejsc umiarkowanie wilgotnych lub wilgotnych (np.: przy strumykach, w pobliżu oczek wodnych), ale w rzeczywistości dobrze radzi sobie uprawiana w tradycyjnych rabatach (tolerują susze). To łatwe w uprawie, mało wymagające byliny występujące naturalnie na obszarze niemal całej Europy. Są mniej podatne na choroby i szkodniki od irysów bródkowych. Irys syberyjski zdobył uznanie na tyle, że Poczta Polska wyemitowała go na znaczkach pocztowych w 1967 r.

Kolor kwiatów: różowe / w odcieniu różowym
Miesiąc kwitnienia:
  • maj
  • czerwiec
Wysokość: 70-100 cm
Mrozoodporność: tak- pełna mrozoodporność
Stanowisko:
  • słoneczne
  • półcieniste
  • umiarkowanie wilgotne
Gleba:
  • przeciętna ogrodowa
  • lekka i przepuszczalna
Zastosowanie: rabaty bylinowe

Przeczytaj również:

  • Irysy cebulowe - mało znana grupa, która zasługuje na szersze zastosowanie w ogrodzie.

    Irysy to zróżnicowana grupa, którą można aranżować w każdym miejscu w ogrodzie. Wiele gatunków jest wciąż mało znanych w Polsce, a wyróżnia się swoimi walorami dekoracyjnymi.

    Kosaciec żyłkowany (Iris reticulata)

    Kosaciec żyłkowany osiąga wysokość do 20cm. Kłącze występuje pod postacią małych cebulek kwiatowych, które są wydłużone i pokryte siateczkowatym wzorem. Liście są wąskie, czworokątne. Irys żyłkowaty kwitnie wczesną wiosną – najczęściej od marca do kwietnia. Pachnące kwiaty są osadzone na pędzie pojedynczo lub w parach.

    Podstawowy gatunek ma ciemnofioletową barwę z jaśniejszymi, cętkowatymi przebarwieniami na płatkach (biało-żółte). W sprzedaży dostępne są także odmiany o innym zabarwieniu kwiatów, np.: niebieskim ( Irys żyłkowany 'Harmony'). W środowisku naturalnym irys żyłkowany występuje na Kaukazie i w Persji.

    W obrębie irysów żyłkowanych wyróżnia się także:

    Irys Danforda (Iris danfordiae)

    Jest nieco niższy od kosaćca żyłkowanego, jego wysokość raczej nie przekracza 15cm. Z niewielkich cebul wyrastają żebrowane, szarozielone liście rozwijające się wraz z kwitnieniem. Kwitnie w podobnym terminie co irys żyłkowany i często pokrywa się z przebiśniegami śnieżyczka przebiśnieg, a później krokusami wiosennymi. Na grubych pędach wytwarza kwiaty o bardzo małych listkach okwiatu i średnicy 5cm. Mają atrakcyjną intensywnie żółtą barwę z ciemniejszymi żyłkami i oliwkowo-zielonymi prążkami.

    - iris bacteriana i Iris histrioides charakteryzują się podobnym niskim wzrostem i wczesnowiosennym terminem kwitnienia.

    - Iris winogradowii – to gatunek pochodzący z Kaukazu, faktycznie nieznany w Polsce. W aspekcie wymagań nadaje się do uprawy w naszym kraju. Wytwarza rozpierzchłe, nisko osadzone kwiaty (na wysokości ok. 5cm) o bladoróżowej barwie. Kwitnie od kwietnia do maja. Osiąga wysokość do 15cm (z liśćmi). Długie blaszki liściowe (dwie do czterech) rozwijają się po kwitnieniu.


    Podrodzaj Iris Scorpiris (Juno):

    Irys bucharski (Iris bucharica)

    Na cebulach Irysa bucharskiego występują mięsiste korzenie, które zachowują trwałość w czasie przechowywania. Roślina osiąga średnio 40cm wysokości. Ma zwarty pokrój – tworzy rozety złożone z szerokolancetowatych, błyszczących liści wyrastających przeciwstawnie.

    Irys bucharski kwitnie wiosną, najczęściej od drugiej połowy kwietnia. Kwiaty mają atrakcyjną biało-żółtą barwę z brązowymi plamkami na płatkach dolnych. Wydzielają przyjemny zapach. Wyrastają z kątów liści. Irys bucharski występuje naturalnie w środkowej Azji – od Uzbekistanu po Afganistan.

    Irys wspaniały (Iris magnifica)

    To dość wysoka bylina cebulowa osiągająca do 60cm wysokości. Tworzy rozety szerokolancetowatych liści. Gęsto porastają pęd. Irys wspaniały kwitnie na przełomie kwietnia i maja. Kwiaty są białe z żółtymi lub pomarańczowymi plamkami. Pochodzi z górzystych terenów środkowej Azji. Został odznaczony Award of Garden Merit (Royal Horticultural Society).

    Irys aucheri (Iris aucheri)

    Iris aucheri osiąga 20-30cm wysokości. Wytwarza grube pędy, na których wyrastają poskręcane, szerokolancetowate liście. W kątach liści i na szczycie wyrasta kilka kwiatów. Mają szerokość 5-7cm, wąskie płatki, niebieską barwę (różne odcienie), ciemniejsze ożyłkowanie i żółte bródki. Kwitnienie przypada na wiosnę (od marca do maja). Wydziela przyjemny, fiołkowy zapach.

    Irys aucheri również otrzymał wyróżnienie Award of Garden Merit przyznane przez Royal Horticultural Society. Naturalnie występuje w zachodniej Azji.

    Irys kaukaski (Iris caucasica) 

    Gatunek osiąga do 15cm wysokości. Liście są szarozielone, szerokolancetowate. Rozwijają się wraz z kwitnieniem. Kwitnie późną wiosną. Na jednym pędzie pojawia się 1-4 kwiatów. Mają jasnożółtą barwe z ciemniejszymi bródkami. Wytwarza jajowate cebulki. Występuje naturalnie m.in. w Turcji, Azerbejdżanie, Armenii i Gruzji.

    Iris fosteriana

    Iris fosteriana osiąga 10-15cm wysokości. Wytwarza wąskie, kremowe cebulki z kruchymi korzeniami (nie lubi przesadzania). Liście są długie, lancetowate. Kwitnie wiosną. W kwiatach dominuje barwa żótła (różne odcienie), ale dolne płatki są fioletowe. Nie wydziela zapachu. Pochodzi m.in. z Afganistanu, Turkmenistanu i Iranu.

    Irysy holenderskie 

    Irysy holenderskie osiągają najczęściej 40-60cm wysokości. Wytwarzają wąskie, długie, trawiaste blaszki liściowe. Kwitną w czerwcu lub lipcu. Ich zaletą są duże kwiaty, zwykle o barwie niebieskiej, fioletowej, żółtej lub białej. Na dolnych płatkach, przy nerwie środkowym posiadają pomarańczową plamkę. Przypominają nieco irysy syberyjskie. To mieszańce powstałe z skrzyżowania I. xsiphium, I. tingitana oraz I. bassieri.

    Irysy hiszpańskie i angielskie 

    Osiągają zwykle 40-50cm wysokości. Mają mieczowate liście. Mieszańce hiszpańskie wytwarzają kwiaty białe, żółte, fioletowe i purpurowe. Mieszańce angielskie są ciemnofioletowe, bez plamek, ale z wyraźniejszym ożyłkowaniem. Obie grupy kwitną na przełomie czerwca i lipca. Irys angielski wyróżnia się dobrą mrozoodpornością.

    Wymagania i uprawa irysów cebulowych

    Irysy to zróżnicowana grupa o indywidualnych wymaganiach, dlatego warto zwracać uwagę na preferencje i sposób pielęgnacji poszczególnych gatunków, podgatunków czy nawet odmian. Wciąż jednak można znaleźć kilka wspólnych zasad dla wszystkich bylin.

    Irysy cebulowe należy uprawiać w miejscach słonecznych, ciepłych, osłoniętych od wiatru. Podłoże powinno być żyzne, przepuszczalne, umiarkowanie wilgotne, ale nie mokre.

    Większość roślin cebulowych nie lubi nadmiaru wody, który prowadzi do gnicia cebul. U gatunków pochodzących z krajów o łagodniejszym klimacie ma to dodatkowe znaczenie – obniża mrozoodporność. Większość odmian przed nadejściem zimy powinno się osłaniać ściółką okrywającą.

    Irysy cebulowe sadzi się jesienią – najlepiej od drugiej dekady września. Optymalnie irysy angielskie i Juno sadzi się na początku a irysy żyłkowane na końcu października. Irysy hiszpańskie i holenderskie można wysadzać na początku listopada.

    Zbyt wczesne sadzenie nie jest wskazane, zwłaszcza w czasie ciepłej jesieni, gdyż rośliny mogą wytworzyć jeszcze liście. Średnia odległość pomiędzy roślinami wynosi 5-10cm w przypadku gatunków niskich i ok. 20cm w przypadku odmian wysokich.

    Głębokość sadzenia dla grupy to 5-12cm. Dość głęboko sadzi się irysy holenderskie oraz Danforda (ten ostatni płytko posadzony ma tendencję do dzielenia cebuli).

    Cebule przed sadzeniem trzeba zaprawić przeciw chorobom grzybowym (np.: 0,5% Topsinem). Irysy cebulowe mogą być porażane przez zgniliznę podstawy cebul, która prowadzi do zamierania roślin.

    Ze szkodników może pojawić się wciornastek mieczykowiec, trzeba uważać także na nornice. Rośliny w czasie susz powinno się podlewać.

    Do dokarmiania najlepiej stosować nawozy organiczne lub mineralne ze zwiększoną dawką fosforu i potasu. Stanowisko uprawy należy zmieniać raz na kilka lat. To zapewni coroczne obfite kwitnienie i ograniczy problemy uprawowe.

    Cebule wykopuje się latem, gdy zaschnie nadziemna część. Rośliny łatwo można rozmnażać przez oddzielenie i wysadzanie cebul przybyszowych.

    Wykorzystanie irysów cebulowych w ogrodzie

    Irysy cebulowe można wykorzystywać w ogrodzie wszechstronnie. Nadają się na słoneczne rabaty – niskie jako obwódki, wyższe jako rośliny drugiego planu. Gatunki i odmiany kwitnące wczesną wiosną z powodzeniem można sadzić pod koroną drzew. To alternatywa lub uzupełnienie dla przebiśniegów oraz krokusów.

    Irysy dekorują skalniaki, ogrody żwirowe a nawet otoczenie oczek wodnych (na tym polu wyróżnia się irys aucheri oraz irys Danforda). Można uprawiać je w pojemnikach jako dekoracje balkonów, tarasów, drzwi wejściowych oraz elementów małej architektury.

    Dzięki irysom cebulowym poszczególne zakątki ogrodu zyskują naturalistyczny charakter. Optymalnie prezentują się uprawiane w grupach składających się z co najmniej kilkunastu egzemplarzy.

    czytaj dalej Więcej

Opinie klientów

  • ALINA SZALIŃSKA napisał:
    Wszystko ok
    Ocena opinii: 0
  • Rozalia Król napisał:
    Super polecam
    Ocena opinii: 0

Dodaj opinię

Pola oznaczone (*) są wymagane

Pytanie o produkt

Pola oznaczone (*) są wymagane

Poleć znajomemu

Twoje dane będziemy przetwarzać zgodnie z naszą Polityką prywatności.

Zamówienia telefoniczne.

Pola oznaczone (*) są wymagane
Masz pytania? Zostaw nam swój numer telefonu. Oddzwonimy i pomożemy zrealizować zamówienie.